Biografie

`Het leven zit voor mij vol verrassingen en het is een kunst om daar iets moois van te maken’.

Ik ben Ronald Soeliman. Ik ben van Javaanse afkomst en geboren in Suriname (1965), ben gehuwd met Janneke Bramer en ben vader van twee dochters, Lisa en Josefien.

In 1994 ben ik afgestudeerd aan de Academie voor Beeldende Kunsten Minerva. Sindsdien ben ik actief als beeldend kunstenaar. Tijdens mijn opleiding aan de academie heb ik in de beginjaren vooral het stilleven-schilderen bestudeerd. Toen ik hiervan de opbouw en techniek onder de knie had, besloot ik dit af te sluiten met een schilderij, waarin een synthese tussen oost en west voor mij duidelijk moest worden. Aan de hand van dit stilleven startte ik een zoektocht naar mijn roots.

Dankzij een uitwisselingsproject van Academie Minerva met de Academie voor Beeldende Kunsten van Jakarta, ging ik hiervoor een half jaar naar Indonesie: `Op zoek naar de Javaan in mij’. Daar aangekomen werd ik direct gegrepen door het land van mijn voorouders. De eerste ademteug, de temperatuur, de grond, alles leek alsof ik in een warm bad terecht kwam. Ik voelde me thuis.

Een half jaar beelden opslurpen en laten bezinken. De uitgestrekte sawah’s, oneindige vergezichten, de hoge luchtvochtigheid waardoor de zinderende hitte tastbaar aanwezig was. Vervuld met die nieuwe energie, ervaringen en indrukken keerde ik terug naar Nederland om dit te verwerken en vorm te geven.

Uiteindelijk vervagen alle details en blijft alleen het gevoel, het verlangen naar... Een verlangen naar innerlijke rust?
Een zoektocht naar de essentie?
Wat wil Ik?
Waar hoor ik thuis?!
Wie ben Ik?

Het is een zoektocht geworden, waardoor ik in 2009 voor het eerst de stem van mijn biologische vader mocht horen. Een verrassende en nog steeds verwarrende uitkomst.

Uit het verlangen naar innerlijke rust onstaat bij mij een landschap. Landschappen waarin `een gevoel’, een verlangen, in verf is weergegeven. Een pictogram, waarin affiniteit gepaard gaat met de herkenning. Vanuit kleur-, geur- en beeldherinneringen zet ik de zoektocht voort.

Schilderen van sfeer, emotie, kleur, geur, licht, hitte, het zijn allemaal abstracte begrippen. Maar voor mij en mijn schilderijen van essentieel belang. Het verlangen naar... en daar middenin staan. Licht, lucht, aarde, water en vuur telkens opnieuw beleven... is voor mij een onuitputtelijke inspiratiebron.

Of ik er nu doorheen rijd, loop, fiets, me er in te rusten leg, het vervult mijn hele wezen.
Het geeft mij energie en doet mij beseffen dankbaar te zijn dit met alle zintuigen te mogen ervaren. Ik neem het landschap in mij op maak een snelle schets en laat dit bezinken. Het landschap is dan geanalyseerd en getransformeerd tot een gedicht, muziekstuk, beeld. In het atelier roep ik dit weer op, zodat ik er weer middenin kan staan en het in verf kan beleven.

Beginnend met een vlotte schets bepaal ik de compositie. Als deze staat wordt de verf in benodigde kleuren en toonwaarden ruim aangemengd, zodat ik tijdens het schilderen de verf direkt naar de bestemde plek kan dirigeren. Alles in het landschap lijkt zo vanzelfsprekend en toch zet ik het naar mijn hand, `naar mijn moment’, waarop ik volledig in het landschap ben.

Dit is mijn landschap, waarin verf op kleurklanken en toonwaarden mag dansen, handschrift en ritme in harmonie samenklonteren, als voorstelling het landschap toont en zichzelf blijft. De beschouwer, die affiniteit heeft met dit landschap en zich dit beeld eigen maakt gaat op in de voorstelling en dan is de illusie compleet.
Dit landschap is in essentie voltooid.

Als beschouwer maak je je eigen beeld.
Het is eerlijk en oprecht.
Het is dat wat je wil zien en alles wat je ziet.
Het is verf... verf op masonite.

RONALD SOELIMAN
Beeldend Kunstenaar
10 december 2009